διευθυνσεις

Buchhandel Bowker Electre Informazioni Editoriali Micronet Nielsen Book Data

ελληνική λογοτεχνία και ποίηση

ελληνική λογοτεχνία και ποίηση
Επιμέλεια Σελίδας: Πάνος Αϊβαλής - δ/νση αλληλογραφίας: Μεσολογγίου 12 Ανατολή Νέα Μάκρη 190 05, τηλ. 22940 99125 - 6944 537571
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

"O άνθρωπος πρέπει κάθε μέρα ν
ακούει ένα γλυκό τραγούδι, να διαβάζει ένα ωραίο ποίημα, να βλέπει μια ωραία εικόνα και, αν είναι δυνατόν, να διατυπώνει μερικές ιδέες. Αλλιώτικα χάνει το αίσθημα του καλού και την τάση προς αυτό...". Γκαίτε.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
.....................................................................ΥΦΟΣ Γράμματα, τέχνες, βιβλίο, πολιτισμός

Δευτέρα, 16 Ιανουαρίου 2017

ΚΟΠΗ της ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΤΙΚΗΣ ΠΙΤΑΣ ΤΟΥ θεατρικού συλλόγου "ΑΞΙΟΘΕΑΤΡΟΝ" στη Νέα Μάκρη

Ο θεατρικός σύλλογος ΑΞΙΟΘΕΑΤΡΟΝ αρχίζει δυναμικά την καινούργια χρόνια και σας ΠΡΟΣΚΑΛΕΙ στην ΚΟΠΗ της ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΤΙΚΗΣ ΠΙΤΑΣ ΤΟΥ στις 21 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2017 ημέρα ΣΑΒΒΑΤΟ και ώρα 7:00 μ.μ. στο χώρο του θεατρικού εργαστηρίου του Λεωφ. Μαραθωνος 174 ( έναντι super market lidl) 
Σας περιμένουμε να διασκεδάσουμε !!!!!! 
(Διαβάστε παρακαλώ την πρόσκληση για να μάθετε τι θα προσφέρει η βραδιά )

Βόλτα στην Καστέλλα: Αντόν Τσέχωφ "Η Δασκάλα" [διήγημα]

Βόλτα στην Καστέλλα: Αντόν Τσέχωφ "Η Δασκάλα" [διήγημα]:
Potoula Paschalidi
 Έξω βρέχει!  Ένα  διήγημα είναι ότι πρέπει για να τελειώσει αυτή η Κυριακή!
 Αν...

Παρασκευή, 18 Νοεμβρίου 2016

ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΙΝΤΕΡΗΣ - "ΟΤΑΝ Η ΛΟΓΙΚΗ ΠΑΡΑΛΟΓΙΖΕΤΑΙ" από τις εκδόσεις Ψυχογιός

   ΒΙΒΛΙΟ // ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ    

ΟΤΑΝ Η ΛΟΓΙΚΗ ΠΑΡΑΛΟΓΙΖΕΤΑΙ
ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΙΝΤΕΡΗΣ

Σειρά : Για να ζούμε καλύτερα // Ψυχολογία
Σελίδες : 176, 
Εκδόσεις Ψυχογιός, Αθήνα 2016


Έχεις άγχος; Έχεις κατάθλιψη; Τίποτα δεν έχεις! Το άγχος και η κατάθλιψη δεν είναι όπως η γρίπη. Δεν υπάρχει ιός άγχους ή κατάθλιψης. Υπάρχουν δύο ρήματα: άγχομαι και καταθλίβομαι. Και στα δύο αυτά... σπορ οι Έλληνες διαπρέπουμε. Αυτό συμβαίνει διότι, μερικές φορές, η λογική «ρετάρει». Κάνουμε διανοητικές παραμορφώσεις εξαιτίας των οποίων αγχωνόμαστε ή χαλάει το κέφι μας. Τα ίδια κάνουμε κι όταν βαριόμαστε. Ούτε ιός βαρεμάρας υπάρχει. Όταν βαριόμαστε, αρχίζουμε να παραμορφώνουμε την πραγματικότητα και... μας παίρνει το ποτάμι. Υπάρχουν αντίδοτα για την παράλογη πλευρά της λογικής;
Υπάρχουν! Μια και η ανθρώπινη συμπεριφορά, μερικές φορές, είναι για γέλια, έλα να γνωρίσουμε τα αντίδοτα γελώντας.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~


Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΙΝΤΕΡΗΣ είναι διδάκτωρ Συμβουλευτικής Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου Ball State της Ιντιάνα. Έκανε σπουδές στο Λονδίνο στην Αεροναυπηγική. Σπούδασε Ψυχολογία στο Πανεπιστήμιο του Μέριλαντ. Όλα τα χρόνια των σπουδών του δίδασκε παράλληλα καράτε. Ως ψυχολόγος έγινε γνωστός στο ελληνικό κοινό το 1977 από τη ραδιοφωνική εκπομπή «Γνώρισε τον εαυτό σου». Το 1978 αναχώρησε για τις ΗΠΑ, όπου ολοκλήρωσε τις μεταπτυχιακές σπουδές και το Διδακτορικό του στο Πανεπιστήμιο Ball State το 1982. 
Από τότε μέχρι σήμερα έχει κάνει πολλές ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές εκπομπές στην Ελλάδα και την Κύπρο. Έχει δώσει εκατοντάδες σεμινάρια και διαλέξεις σε όλη την Ελλάδα. Ζει και εργάζεται στη Γλυφάδα, κάνοντας ατομικές συνεδρίες, οργανώνοντας ομάδες αυτοβελτίωσης και δίνοντας εκπαιδευτικά σεμινάρια. Παίζει κιθάρα και PlayStation… 
Του αρέσει να υπερηφανεύεται πως είναι ο πρώτος που δίδαξε καράτε στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Από τις Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ κυκλοφορούν τα βιβλία του ΧΑΡΑ, Η ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ, ΑΛΛΑ ΘΕΛΩ & ΑΛΛΑ ΚΑΝΩ, ΜΗΝΥΜΑ ΕΣΤΑΛΗ. ΟΜΩΣ ΕΛΗΦΘΗ;,19+1 ΤΡΟΠΟΙ ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΙΘΕΙΣ και ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΑΝΤΡΕΣ;ενώ ετοιμάζεται το βιβλίο του ΟΤΑΝ Η ΛΟΓΙΚΗ ΠΑΡΑΛΟΓΙΖΕΤΑΙ.

Σάββατο, 22 Οκτωβρίου 2016

Αντρέ Μπρετόν: Η τέχνη της ΚΑΛΟ είναι σαν μια βόμβα τυλιγμένη με κορδέλα

 
 

Η τέχνη της ΚΑΛΟ είναι σαν μια βόμβα τυλιγμένη με κορδέλα. Είχε πει ο Σουρεαλιστής Αντρέ Μπρετόν.


ΦΡΙΝΤΑ ."Η αναζήτηση μιας φρικτής ομορφιάς ".... Η ΑΓΙΑ της γυναικείας τέχνης.


Παρασκευή, 2 Σεπτεμβρίου 2016

Αποσπάσματα από την μυθιστορηματική αυτοβιογραφία της Αγαθής Δημητρούκα

14079793_1088630627872284_4512325026694996061_n
Ο πατέρας μου ήταν ανάπηρος από πολιομυελίτιδα. Τον αγαπούσα για την δικαιοσύνη του και την εμπιστοσύνη που μου έδειχνε. Κάθε φορά που με έβλεπε αποφασισμένη για κάτι, έκανε το σταυρό του και ψέλλιζε : «Δόξα σοι ο θεός».
Όταν παραβαίνοντας τις μεταξύ μας συμφωνίες έκανα του κεφαλιού μου κι έπρεπε να τιμωρηθώ, παρόλο που στα χωριά η τιμωρία των παιδιών συνεπαγόταν ένα γενναίο χέρι ξύλο, εγώ δεν έτρεχα να φύγω, να κρυφτώ, για να μην τον προσβάλω που εκείνος δεν μπορούσε να τρέξει σε αναζήτηση μου. Πλησίαζα με κατεβασμένο το κεφάλι, όπως ακριβώς πλησίαζε και σε μένα ο σκύλος μας – όταν έσπαγε την αλυσίδα του για να τον ξαναδέσω -, και μου έδινε απλώς ένα συμβατικό χαστούκι.
(…)
Κάποιες φορές χρειάστηκε παιδί να κουβαλήσω στην πλάτη μου τον πατέρα μου. Εκείνος έλεγε ένα «Δόξα σοι ο θεός» κι έκανε το σταυρό του κι εγώ έπαιρνα μια βαθιά ανάσα και προσπαθούσα να ισιώσω την πλάτη μου αργά αργά, γιατί πονούσα σα να είχαν σφηνωθεί ανάμεσα στα πλευρά και στους σπονδύλους κομμάτια από μάρμαρο, από άσπρο μάρμαρο που γινόταν ένα με τα κόκαλα. Κι ήταν πολύ ιδιαίτερος αυτός ο πόνος και τον ένοιωθα μόνο τότε.
Γι’ αυτό παραξενεύτηκα όταν, μετά από χρόνια, που ξεκίνησα να μεταφράζω τον Δον Κιχώτη, πονούσα με τον ίδιο τρόπο, δεν μπορούσα να δουλέψω και για να συνέλθω χρειαζόταν να αναλύομαι σε δάκρυα. Μα εγώ τον Δον Κιχώτη τον λάτρευα και στις σελίδες του είχα βρει επανειλημμένα καταφύγιο και γιατριά όταν μελαγχολούσα. Τι συνέβαινε λοιπόν;
«Μα δεν καταλαβαίνεις πως ο Δον Κιχώτης είναι ο πατέρας σου;» μου έλυσε την απορία ο Ευγένιος, φίλος της ψυχής.
14100250_1087755051293175_3138860055619921602_n
(…)
«Θέλω να μου γράψεις ένα τραγούδι που να περιέχει τους στίχους ‘Σκότωσα το διάκονο/ μες την εκκλησία’» είπε ο Χατζιδάκις στον Γκάτσο ένα μεσημέρι που δεν υπήρχαν άλλοι στο τραπέζι.
«Εγώ δεν γράφω τέτοια πράγματα» απάντησε εκείνος με την πρώτη.
Κι ο Χατζιδάκις, χωρίς δεύτερη κουβέντα ρώτησε εμένα: «Εσύ γράφεις;»
«Εγώ γράφω» του απάντησα χωρίς δεύτερη σκέψη.

14117767_1088630764538937_5944415203558752729_n
Αγαθή Δημητρούκα, Πουλάμε τη ζωή χρεώνουμε το θάνατο, μυθιστορηματικό αυτοβιογραφία, εκδόσεις Πατάκη
_____________

Δευτέρα, 29 Αυγούστου 2016

Γιώργος Σεφέρης - Ημερολόγιο Καταστρώματος Β΄: Α΄έκδοση Αλεξάνδρεια 1944

Ημερολόγιο Καταστρώματος Β΄: Α΄έκδοση Αλεξάνδρεια 1944 Λιθογραφείο Δ. Βαφειάδη που αναπαράγει λιθογραφικά αυτόγραφο και ιδιόχειρη εικονογράφηση - Πουλήθηκε στην Αθήνα, σε δημοπρασία της 23 Ιουνίου 2016, έναντι 4.484 e.

Τρίτη, 24 Μαΐου 2016

Ελληνική γλωσσα: Η τελειότητα ενός άλυτου γρίφου

Η γλώσσα μας 
Η Αγγλική γλώσσα έχει 490.000 λέξεις από τις οποίες 41.615 λέξεις. είναι από την Ελληνική γλώσσα.. (βιβλίο Γκίνες)

Η Ελληνική με την μαθηματική δομή της είναι η γλώσσα της πληροφορικής και της νέας γενιάς των εξελιγμένων υπολογιστών, διότι μόνο σ’ αυτήν δεν υπάρχουν όρια. (Μπιλ Γκέιτς, Microsoft).
Η Ελληνική και η Κινέζικη. είναι οι μόνες γλώσσες με… συνεχή ζώσα παρουσία από τους ίδιους λαούς και…στον ίδιο χώρο εδώ και 4.000 έτη. Όλες οι γλώσσες θεωρούνται κρυφοελληνικές, με πλούσια δάνεια από τη μητέρα των γλωσσών, την Ελληνική.
(Francisco Adrados, γλωσσολόγος). 
Η Ελληνική γλώσσα έχει λέξεις για έννοιες οι οποίες παραμένουν χωρίς απόδοση στις υπόλοιπες γλώσσες, όπως άμιλλα, θαλπωρή και φιλότιμο 
Μόνον η Ελληνική γλώσσα ξεχωρίζει τη ζωή από το βίο, την αγάπη από τον έρωτα.
Μόνον αυτή διαχωρίζει, διατηρώντας το ίδιο ριζικό θέμα, το ατύχημα από το δυστύχημα, το συμφέρον από το ενδιαφέρον. Το εκπληκτικό είναι ότι η ίδια η Ελληνική γλώσσα μας διδάσκει συνεχώς πώς να γράφουμε σωστά. Μέσω της ετυμολογίας, μπορούμε να καταλάβουμε ποιός είναι ο σωστός τρόπος γραφής ακόμα και λέξεων που ποτέ δεν έχουμε δει ή γράψει.
Το «πειρούνι» για παράδειγμα, για κάποιον που έχει βασικές γνώσεις Αρχαίων Ελληνικών, είναι προφανές ότι γράφεται με «ει» και όχι με «ι» όπως πολύ άστοχα το γράφουμε σήμερα. Ο λόγος είναι πολύ απλός, το «πειρούνι» προέρχεται από το ρήμα «πείρω» που σημαίνει τρυπώ-διαπερνώ, ακριβώς επειδή τρυπάμε με αυτό το φαγητό για να το πιάσουμε.
Επίσης η λέξη «συγκεκριμένος» φυσικά και δεν μπορεί να γραφτεί «συγκεκρυμμένος», καθώς προέρχεται από το «κριμένος» (αυτός που έχει δηλαδή κριθεί) και όχι βέβαια από το «κρυμμένος» (αυτός που έχει κρυφτεί). Άρα το να υπάρχουν πολλά γράμματα για τον ίδιο ήχο (π.χ. η, ι, υ, ει, οι κτλ) όχι μόνο δεν θα έπρεπε να μας δυσκολεύει, αλλά αντιθέτως να μας βοηθάει στο να γράφουμε πιο σωστά, εφόσον βέβαια έχουμε μια βασική κατανόηση της γλώσσας μας.
Επιπλέον η ορθογραφία με την σειρά της μας βοηθάει αντίστροφα στην ετυμολογία αλλά και στην ανίχνευση της ιστορική πορείας της κάθε μίας λέξης. Και αυτό που μπορεί να μας βοηθήσει να κατανοήσουμε την καθημερινή μας νεοελληνική γλώσσα περισσότερο από οτιδήποτε άλλο, είναι η γνώση των Αρχαίων Ελληνικών. Είναι πραγματικά συγκλονιστικό συναίσθημα να μιλάς και ταυτόχρονα να συνειδητοποιείς τι ακριβώς λες, ενώ μιλάς και εκστομίζεις την κάθε λέξη ταυτόχρονα να σκέφτεσαι την σημασία της.
Είναι πραγματικά μεγάλο κρίμα να διδάσκονται τα Αρχαία με τέτοιο φρικτό τρόπο στο σχολείο ώστε να σε κάνουν να αντιπαθείς κάτι το τόσο όμορφο και συναρπαστικό.

Η ΣΟΦΙΑ
Στη γλώσσα έχουμε το σημαίνον (την λέξη) και το σημαινόμενο (την έννοια). Στην Ελληνική γλώσσα αυτά τα δύο έχουν πρωτογενή σχέση, καθώς αντίθετα με τις άλλες γλώσσες το σημαίνον δεν είναι μια τυχαία σειρά από γράμματα. Σε μια συνηθισμένη γλώσσα όπως τα Αγγλικά μπορούμε να συμφωνήσουμε όλοι να λέμε το σύννεφο car και το αυτοκίνητο cloud, και από την στιγμή που το συμφωνήσουμε να ισχύει. Στα Ελληνικά κάτι τέτοιο είναι αδύνατον. Γι’ αυτό το λόγο πολλοί διαχωρίζουν τα Ελληνικά σαν «εννοιολογική» γλώσσα από τις υπόλοιπες «σημειολογικές» γλώσσες.
Μάλιστα ο μεγάλος φιλόσοφος και μαθηματικός Βένερ Χάιζενμπεργκ είχε παρατηρήσει αυτή την σημαντική ιδιότητα για την οποία είχε πει «Η θητεία μου στην αρχαία Ελληνική γλώσσα υπήρξε η σπουδαιότερη πνευματική μου άσκηση. Στην γλώσσα αυτή υπάρχει η πληρέστερη αντιστοιχία ανάμεσα στην λέξη και στο εννοιολογικό της περιεχόμενο».
Όπως μας έλεγε και ο Αντισθένης, «Αρχή σοφίας, η των ονομάτων επίσκεψις». Για παράδειγμα ο «άρχων» είναι αυτός που έχει δική του γη (άρα=γή + έχων). Και πραγματικά, ακόμα και στις μέρες μας είναι πολύ σημαντικό να έχει κανείς δική του γη / δικό του σπίτι. Ο «βοηθός» σημαίνει αυτός που στο κάλεσμα τρέχει.

Βοή=φωνή + θέω=τρέχω. Ο Αστήρ είναι το αστέρι, αλλά η ίδια η λέξη μας λέει ότι κινείται, δεν μένει ακίνητο στον ουρανό (α + στήρ από το ίστημι που σημαίνει στέκομαι).
Αυτό που είναι πραγματικά ενδιαφέρον, είναι ότι πολλές φορές η λέξη περιγράφει ιδιότητες της έννοιας την οποίαν εκφράζει, αλλά με τέτοιο τρόπο που εντυπωσιάζει και δίνει τροφή για τη σκέψη.
Για παράδειγμα ο «φθόνος» ετυμολογείται από το ρήμα «φθίνω» που σημαίνει μειώνομαι. Και πραγματικά ο φθόνος σαν συναίσθημα, σιγά-σιγά μας φθίνει και μας καταστρέφει. Μας «φθίνει» – ελαττώνει ως ανθρώπους – και μας φθίνει μέχρι και την υγεία μας. Και, βέβαια, όταν αναφερόμαστε σε κάτι που είναι τόσο πολύ ώστε να μην τελειώνει, πως το λέμε; Μα, φυσικά, «άφθονο».
Έχουμε τη λέξη «ωραίος» που προέρχεται από την «ώρα». ∆ιότι για να είναι κάτι ωραίο, πρέπει να έλθει και στην ώρα του. Ωραίο δεν είναι το φρούτο όταν είναι άγουρο ή σαπισμένο και ωραία γυναίκα δεν είναι κάποια ούτε στα 70 της άλλα ούτε φυσικά και στα 10 της. Ούτε το καλύτερο φαγητό είναι ωραίο όταν είμαστε χορτάτοι, επειδή, σε αυτή την περίπτωση, δεν μπορούμε να το απολαύσουμε.
Ακόμα έχουμε την λέξη «ελευθερία» για την οποία το «Ετυμολογικόν Μέγα» διατείνεται «παρά το ελεύθειν όπου ερά» = το να πηγαίνει κανείς όπου αγαπά . Άρα βάσει της ίδιας της λέξης, ελεύθερος είσαι όταν έχεις τη δυνατότητα να πάς όπου αγαπάς. Πόσο ενδιαφέρουσα ερμηνεία!!!
Το άγαλμα ετυμολογείται από το αγάλλομαι (ευχαριστιέμαι) επειδή όταν βλέπουμε (σε αρχική φάση οι Θεοί) ένα όμορφο αρχαιοελληνικό άγαλμα η ψυχή μας ευχαριστείται, αγάλλεται. Και από το θέαμα αυτό επέρχεται η αγαλλίαση. Αν κάνουμε όμως την ανάλυση της λέξης αυτής θα δούμε ότι είναι σύνθετη από αγάλλομαι + ίαση(=γιατρειά). Άρα, για να συνοψίσουμε, όταν βλέπουμε ένα όμορφο άγαλμα (ή οτιδήποτε όμορφο), η ψυχή μας αγάλλεται και γιατρευόμαστε. Και πραγματικά, γνωρίζουμε όλοι ότι η ψυχική μας κατάσταση συνδέεται άμεσα με τη σωματική μας υγεία.
Παρένθεση: και μια και το έφερε η «κουβέντα», η Ελληνική γλώσσα μας λέει και τι είναι άσχημο. Από το στερητικό «α» και την λέξη σχήμα μπορούμε εύκολα να καταλάβουμε τι. Για σκεφτείτε το λίγο.
Σε αυτό το σημείο, δεν μπορούμε παρά να σταθούμε στην αντίστοιχη Λατινική λέξη για το άγαλμα (που μόνο Λατινική δεν είναι). Οι Λατίνοι ονόμασαν το άγαλμα, statua από το Ελληνικό «ίστημι» που ήδη αναφέραμε, και το ονόμασαν έτσι επειδή στέκει ακίνητο. Προσέξτε την τεράστια διαφορά σε φιλοσοφία μεταξύ των δύο γλωσσών, αυτό που σημαίνει στα Ελληνικά κάτι τόσο βαθύ εννοιολογικά, για τους Λατίνους είναι απλά ένα ακίνητο πράγμα.
Είναι προφανής η σχέση που έχει η γλώσσα με τη σκέψη του ανθρώπου. Όπως λέει και ο George Orwell στο αθάνατο έργο του «1984», απλή γλώσσα σημαίνει και απλή σκέψη. Εκεί το καθεστώς προσπαθούσε να περιορίσει την γλώσσα για να περιορίσει την σκέψη των ανθρώπων, καταργώντας συνεχώς λέξεις.
«Η γλώσσα και οι κανόνες αυτής αναπτύσσουν την κρίση», έγραφε ο Μιχάι Εμινέσκου, εθνικός ποιητής των Ρουμάνων.
Μια πολύπλοκη γλώσσα αποτελεί μαρτυρία ενός προηγμένου πνευματικά πολιτισμού. Το να μπορείς να μιλάς σωστά σημαίνει ότι ήδη είσαι σε θέση να σκέφτεσαι σωστά, να γεννάς διαρκώς λόγο και όχι να παπαγαλίζεις λέξεις και φράσεις.


Η ΜΟΥΣΙΚΟΤΗΤΑ

Η Ελληνική φωνή κατά την αρχαιότητα ονομαζόταν «αυδή». Η λέξη αυτή δεν είναι τυχαία αφού προέρχεται από το ρήμα «άδω» που σημαίνει τραγουδώ.
Όπως γράφει και ο μεγάλος ποιητής και ακαδημαϊκός Νικηφόρος Βρεττάκος:
«Όταν κάποτε φύγω από τούτο το φως θα ελιχθώ προς τα πάνω, όπως ένα ποταμάκι που μουρμουρίζει. Κι αν τυχόν κάπου ανάμεσα στους γαλάζιους διαδρόμους συναντήσω αγγέλους, θα τους μιλήσω Ελληνικά, επειδή δεν ξέρουνε γλώσσες. Μιλάνε Μεταξύ τους με μουσική».
Ο γνωστός Γάλλος συγγραφεύς Ζακ Λακαρριέρ επίσης μας περιγράφει την κάτωθι εμπειρία από το ταξίδι του στην Ελλάδα:
«Άκουγα αυτούς τους ανθρώπους να συζητούν σε μια γλώσσα που ήταν για μένα αρμονική αλλά και ακατάληπτα μουσική. Αυτό το ταξίδι προς την πατρίδα – μητέρα των εννοιών μας – μου απεκάλυπτε ένα άγνωστο πρόγονο, που μιλούσε μια γλώσσα τόσο μακρινή στο
παρελθόν, μα οικεία και μόνο από τους ήχους της.
Αισθάνθηκα να τα έχω χαμένα, όπως αν μου είχαν πει ένα βράδυ ότι ο αληθινός μου πατέρας ή η αληθινή μου μάνα δεν ήσαν αυτοί που με είχαν αναστήσει».
Ο διάσημος Έλληνας και διεθνούς φήμης μουσικός Ξενάκης, είχε πολλές φορές τονίσει ότι η μουσικότητα της Ελληνικής είναι εφάμιλλη της συμπαντικής.
Αλλά και ο Γίββων μίλησε για μουσικότατη και γονιμότατη γλώσσα, που δίνει κορμί στις φιλοσοφικές αφαιρέσεις και ψυχή στα αντικείμενα των αισθήσεων. Ας μην ξεχνάμε ότι οι Αρχαίοι Έλληνες δεν χρησιμοποιούσαν ξεχωριστά σύμβολα για νότες, χρησιμοποιούσαν τα ίδια τα γράμματα του αλφαβήτου.
«Οι τόνοι της Ελληνικής γλώσσας είναι μουσικά σημεία που μαζί με τους κανόνες προφυλάττουν από την παραφωνία μια γλώσσα κατ’εξοχήν μουσική, όπως κάνει η αντίστιξη που διδάσκεται στα ωδεία, ή οι διέσεις και υφέσεις που διορθώνουν τις κακόηχες συγχορδίες», όπως σημειώνει η φιλόλογος και συγγραφεύς Α.Τζιροπούλου-Ευσταθίου.
Είναι γνωστό εξάλλου πως όταν οι Ρωμαίοι πολίτες πρωτάκουσαν στην Ρώμη Έλληνες ρήτορες, συνέρρεαν να θαυμάσουν, ακόμη και όσοι δεν γνώριζαν Ελληνικά, τους ανθρώπους που «ελάλουν ώς αηδόνες».
∆υστυχώς κάπου στην πορεία της Ελληνικής φυλής, η μουσικότητα αυτή (την οποία οι Ιταλοί κατάφεραν και κράτησαν) χάθηκε, προφανώς στα μαύρα χρόνια της Τουρκοκρατίας.
Να τονίσουμε εδώ ότι οι άνθρωποι της επαρχίας, του οποίους συχνά κοροϊδεύουμε για την προφορά τους, είναι πιο κοντά στην Αρχαιοελληνική προφορά από ό,τι εμείς οι άνθρωποι της πόλεως.
Η Ελληνική γλώσσα επιβλήθηκε αβίαστα (στους Λατίνους) και χάρη στην μουσικότητά της.
Όπως γράφει και ο Ρωμαίος Οράτιος «Η Ελληνική φυλή γεννήθηκε ευνοημένη με μία
γλώσσα εύηχη, γεμάτη μουσικότητα».
Από το Ελληνικό Αρχείο
Συντάκτης: Δημήτριος Καραπιστόλης